Μετάφραση και επιμέλεια : Μερακλής
Καλύτερα να κάνεις γρήγορα!
Δεν θα τα καταφέρουμε!
Κι όμως θα τα καταφέρουμε! Πρέπει!
Πάρε μια ανάσα!
Σειρά μου!
"Θα τα καταφέρουμε. Πρέπει."
Αυτός ήταν ο Χένρι, ο αδερφός μου.
Σίγουρος, πως τίποτα δεν είναι ανέφικτο.
Ότι ο αέρας θα ξηράνει ώστε να ξανασπείρουμε το βαμβάκι,
Ότι θα ανοίξουμε την τρύπα πριν μας πιάσει η καταιγίδα!
Διάολε!
Τι έιναι, αυτό;
Ο τάφος κάποιου σκλάβου.
Από που το ξέρεις αυτό;
Πυροβολήθηκε στο κεφάλι!
Θα πρέπει να προσπάθησε να το σκάσει!
Αλλάζει το πλάνο, τώρα!
Τι αλλάζει;
Δεν θα θάψω τον πατέρα μου, σε τάφο σκλάβου!
Δεν θα υπήρχε χειρότερο γι' αυτόν!
Βοήθησε με να ανέβω!
Δεν έχουμε άλλη επιλογή!
Ωραία, αδερφέ μου!
Βγές έξω!
Έλα!
Να πάρει!
Έλα Τζέιμι, κρατήσου!
Θα φέρω σκάλα!
Τι;
Χένρι!
Που είσαι, Χένρι;
Αυτός ήταν ο αδεφός μου, ο Χένρι.
Σίγουρος, πως τίποτα δεν είναι ανέφικτο.
Και ο μικρός του αδερφός...
...που ποτέ δεν θα τον πρόδιδε.
Τι συμβαίνει με 'σένα;
Νόμισα, θα με άφηνες εκεί κάτω!
Γιατί να έκανα κάτι τέτοιο;
Όποτε σκέφτομαι την φάρμα, σκέφτομαι "λάσπη".
Λασπωμένα γόνατα και μαλλιά.
Να βαδίζω ακολουθώντας μονοπάτια απο πατημασιές.
Τα όνειρα μου έχουν καφέ χρώμα.
Ωραία, σήκωσε το!
Έλα!
Κράτα!
Σήκωσε το, Τζέιμι. Λίγο ακόμα.
Περίμενε. Άστο κάτω.
Γιατί δεν δοκιμάζουμε να βάλουμε τα σχοινιά κατά μήκος;
Το φέρετρο είναι πολύ στενό, κι άν πέσει θα σπάσει.
-Μπορούμε να δοκιμάσουμε. -Όχι!
Χάπ!
Χένρι, μη!
Δεν είναι δικό μου το φταίξιμο για ό,τι συνέβη.
Το προειδοποιήσα το αγόρι! Τους προειδοποίησα και τους δυο!
Μπορείς να περιμένεις λίγο, Χάπ;
Μπορείς να βάλεις ένα χεράκι;
Πρέπει να βάλουμε μέσα το φέρετρο!
Ήμουν τριανταένα χρονών παρθένα,
όταν γνώρισα τον Χένρι Μακ Άλαν, την άνοιξη του '39.
Ζούσα στο πατρικό μας, μαζί με τους γονείς μου.
Ο κόσμος μου ήταν μικρός,
κι αυτός ήρθε να με σώσει απο το περιθώριο.
- Μαθαίνω πως 'εχετε πάει στο κολλέγιο!
- Μηχανολογία!
- Πτυχίο μηχανολογίας, απ' το κολλέγιο του Μισσισιπή;
- Ακούς Λώρα; Πτυχίο μηχανικού απ' το κολλέγιο του Μισσισιπή!
Θεέ μου!
Ξέρετε, κι η Λώρα είναι απόφοιτος κολλεγίου!
Έχει πιστοποιητικό απο το παιδαγωγικό τμήμα του Τένεσι!
Η αδερφούλα μου, είναι η έξυπνη της οικογένειας!
Έπαιρνε πάντα καλύτερους βαθμούς απο εμένα!
Είναι έξυπνη!
Λώρα, να μας παίξεις λίγο πιάνο, μετά το δείπνο!
Πρέπει να την ακούσετε πως τραγουδάει σαν άγγελος!
Ναι, να παίξεις κάτι για τον κ. Μακ Άλεν, αργότερα!
Το Άβε Μαρία! Είναι το αγαπημένο μου!
Θα το αγαπήσετε! Είναι τόσο όμορφο!
Τι;
Έιμαι βέβαιη πως ο Τέντι, δεν κάλεσε,
το καινούργιο του αφεντικό για να ακούσει ύμνους!
Τότε, γιατι να μην τον ρωτήσουμε;
- Κύριε, Μακ Άλαν;
Θα θέλατε να ακούσετε λίγη μουσική μετα το δείπνο;
Μου αρέσουν οι ύμνοι!
Του αρέσουν οι ύμνοι!
Δεν ήμουν συνηθισμένη στον αντρικό θαυμασμό,
και το που μόνο που ήξερα, ήταν πως ήθελα κι άλλον.
Ήταν μια αναβολή, στον οίκτο και την ψεύτικη ευγένεια,
με τα οποία έρχεται αντιμέτωπη, μια γεροντοκόρη.
Δεν ένιωσε την ανάγκη να γεμίσει τον αέρα με λόγια, όπως εγώ.
Είχε την αυτοπεποίθηση, που έλειπε απο εμένα.
Δεν μπορώ να πω, ότι τον ερωτεύτηκα αληθινά..
Μα του ήμουν τόσο ευγνώμων, που αυτό είχε μικρή σημασία.
Έρχεται ο αδερφός μου, απο το Όξφορντ, την επόμενη εβδομάδα!
Θα ήθελα να τον γνωρίσεις!
Να τος!
Αδερφέ!
- Φαίνεσαι καλά, αδερφέ! -Το ίδιο κι εσύ!
Μάλλον σου κάνει καλό ο αέρας του Μέμφις!
Ή μήπως είναι άλλος ο λόγος;
Δεσποινίς Σαπέλ, απο εδώ ο αδερφός μου, ο Τζέιμι!
-Χαίρω πολύ! -Η χαρά είναι δική μου!
Φέρεται, σαν κάποιον απο τους ρόλους που υποδύεται!
Σωστά, αλλά ποιόν απ' όλους αδερφέ μου;
Τον Άμλετ; Τον Φάουστ; Τον πρίγκιπα Χαλ;
Αυτόν με τον οποίο θα βγάζεις αξιοπρεπώς το ψωμί σου κάποια μερα!
Τι πιστεύετε εσείς, δεσποινίς Σαπέλ;
Νομίζω θυμίζετε κάπως τον Πακ!
Ποιος είναι ο Πακ;
"Ω, Κύριε μου, πόσο ανόητοι είναι αυτοί εδώ οι θνητοί;"
Ο Πακ είναι ένα σκανδαλιάρικο ξωτικό!
Ένας καλικάντζαρος!
Συγχώρα με αδερφέ μου! Ήθελα απλά να την εντυπωσιάσω!
Θα διαπιστώσεις ότι η δεσποινίς δεν εντυπωσιάζεται, έτσι!
Πάμε;
Ενημέρωσα τον μπαμπά, πως έρχεσαι σήμερα!
Θέλω να την ακούσω!
Το μόνο που καταλάβαινα ήταν ότι βούλιαζα!
Με διάσειση και γεμάτος αίμα, σχεδόν ξεγραμμένος!
Ακόμη ένα θύμα της μεγάλης πλημμύρας του '27!
- Απίστευτο πως δεν μου το 'χεις πει! - Έχει και συνέχεια!
Και μετά;
Είδα ένα φώς να λαμπυρίζει!
Σαν πεφταστέρι!
Και ένα τεράστιο χέρι να να βγαίνει απο μέσα,
που πίστεψα πως ήταν ο Θεός, που ερχόταν να με πάρει!
Όμως ήταν ο αγαπητός μεγάλος μου αδερφός!
- Του έσωσες την ζωή, σωστός ήρωας! - Είναι!
Τι θα μπορούσα να κάνω; Να τον αφήσω να πνιγεί;
Ευχή μου, για το μέλλον!
Να είσαι ευλογημένος με ευτυχία, υγεία, ευημερία,
κι αν είναι κι αυτή μαζί σου, τότε ενα σπίτι γεμάτο παιδιά!
Την αγάπη μου, και στους δυο σας!
Αφρώδες!
Θα σε πείραζε πολύ, αν χόρευα με την κοπέλα σου;
Χορεύετε, δεσποινίς Σαπέλ;
Πολύ ευχαρίστως!
Ο Τζέιμι, κοιτούσε με άλλα μάτια, τη ζωή.
Και όταν κοιτούσε εμένα,
έπαυα να νιώθω αόρατη.
- Έπιστρέφω! - Εντάξει!
Λάμπεις, απόψε!
Σ' ευχαριστώ!
Ο Τζέιμι, την έχει αυτη την επίδραση στις γυναίκες!
Λάμπουν, γι αυτόν!
Δείχνει συμπάθεια για 'σένα, μπορώ να το δω!
Είμαι σίγουρη πως δεν αντιπαθεί κανέναν!
Σίγουρα όχι, αν αυτός ο κανένας φοράει φούστα!
Η πρόταση γάμου του, δεν ήταν όπως την φανταζόμουν.
Δεν γόνατισε, και η ερώτηση ήταν περισσότερο κάτι σαν δήλωση.
Δεν ήταν ρομαντικός, ο Χένρι.
Ήταν σκληρόπετσος.
- Ναι; - Ναι!
Λάτρεψα την ζωή της νοικοκυράς.
Το να υπακούω τον Χένρι, και να περιμένω να γυρίσει σπίτι,
ήταν ο σκοπός της ύπαρξης μου!
Κι όταν γεννήθηκε η Αμάντα Λι, της δόθηκα ολοκληρωτικά!
Ύστερα ήρθε η ημέρα που άλλαξε τα πάντα.
Για πάντα!
Η 7η Δεκεμβρίου του '41...
...θα μείνει στην ιστορία, σαν ημέρα ντροπής!
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, δέχθηκαν...
...την απροειδοποίητη και ύπουλη επίθεση...
...απο θαλάσσης και αέρως, της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας!
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρισκόντουσαν σε ειρήνη...
...και σε συνεννόηση μαζί της...
Ο μπαμπάς φώναξε τον κύριο Ρόμπερτ, να με πάρει με το φορτηγό του.
Αυτό θυμάμαι πιο έντονα.
Την αρχή και το τέλος.
Πάντα στεκόντουσαν, στα δύσκολα.
Σ' ευχαριστώ!
Θα προσευχόμαστε για εσένα!
Μην μας ξεχάσεις!
Δεν πρόκειται!
Να προσέχεις!
Θα το κάνω!
Θα τα αναλάβετε όλα εδώ, εντάξει; Να φροντίζετε την μητέρα σας!
- Εντάξει; - Θα το κάνουμε!
Κρατήστε μακρία αυτούς τους δύο απο την Λίλυ Μέι,
γιατί θα την πονηρέψουν νωρίτερα από την ώρα της!
- Απλά, να επιστρέψεις! - Θα επιστρέψω!
Ολόκληρος! Εντάξει;
- Σ 'αγαπάω, μαμά! - Κι εγώ, μικρέ μου!
Σ' ευχαριστώ!
Δεν μπορώ να κοιτάξω.
Δεν γύρισα να κοιτάξω.
Λένε είναι κακοτυχία να κοιτάς κάποιον που φεύγει.
Κράτησα τον παλμό του στην παλάμη μου.
Θυμάμαι κάθε του χτύπο.
Ήταν ζεστός και ζωντανός!
Τον ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά.
Και το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να μην γυρίσω να κοιτάξω!
Δεν ξεχωρίζω κάποιον,
τους αγαπώ όλους το ίδιο!
Όπως κάθε μητέρα!
Όμως αυτά τα τέσσερα χρόνια,
όλο αυτό τον καιρό που έλειπε,
οι προσευχές μου, ήταν γι' αυτόν!
Ο Θεός θα με συγχωρέσει!
Πάμε, τώρα!
Ανοίξτε εκεί αυτήν την τρύπα!
Πάμε, Ρουέλ!
Το βραδινό τραπέζι θα είναι έτοιμο όταν τελειώσουμε!
Τι καλό έχει ένας τίτλος ιδιοκτησίας;
Οι παππούδες μου και τ' αδέρφια τους,
οι γιαγιάδες μου κι οι αδερφές τους,
ο πατέρας κι η μητέρα μου.
Έκοψαν, όργωσαν, θέρμαναν,
έσπειραν, ξεχορτάριασαν, καλλιέργησαν,
έκαψαν και έκοψαν ξάνα απο την αρχή.
Δούλεψαν αυτή τη γη, για όλη τους την ζωή!
Αυτή τη γη, που ποτέ δεν θα ήταν δική τους!
Δούλεψαν μέχρι να ιδρώσουν,
ίδρωσαν μέχρι να ματώσουν,
και μάτωσαν μέχρι που πέθαναν!
Πέθαναν, σ' αυτά τα 800 στρέμματα,
με τα νύχια τους γεμάτα χώμα!
Πέθαναν, σκαλίζοντας ένα χώμα που ποτέ δεν θα τους άνηκε!
Όλη τους η δουλειά, μάταιη!
Κι όμως αυτός ο άνθρωπος, αυτό το μέρος και αυτός ο νόμος,
λένε πως χρειάζεσαι έναν κλήρο. Όχι κλήρους!
Ο Κάλβιν Αγκόστος, πήρε αυτή τη γη εδω!
Και μετά ο Μπάντ Λίο, αγόρασε εδώ!
Οπότε υπολογίζω, ότι θα υπάρχουν διαθέσιμα στρέμματα κάπου εδώ!
Μόνο αν η περίφραξη φτιαχτεί από "μολύβι"!
Με "μολύβι" τις γκρεμίζουν!
Δεν αργεί η μέρα, σωστά μπαμπά;
Περίπου τέτοια εποχή, του χρόνου..
...θα έχω περίπου 200 στρέμματα βαμβάκι,
200 στρέμματα βρώμη, κι άλλα τόσα ρύζι!
Δεν μεγαλώνει το ρύζι εδώ, χαζέ!
Μην ξαναπείς χαζό τον αδερφό σου!
Θα καλλιεργήσω λίγο, όπως και να έχει!
Γι' αυτό κι εγώ αντί για αγρότισσα θα γίνω στενογράφος!
- Πως το είπες; - Είναι κάτι σαν δακτυλογράφος!
-Δεν δέχονται μαύρες δακτυλογράφους - Η αδερφή σου, θα είναι η πρώτη!
Αγάπη μου, επί της ευκαιρίας, να σου πω...
ότι αγόρασα μια φάρμα στον Μισσισιπή!
Και θα μετακομίσουμε, μέσα στις επόμενες τρείς εβδομάδες!
Είναι περίπου 60 χιλιόμετρα, νότια απο το Γκρίνβιλ!
Έχει μεγάλη βεράντα,
έχει συκιά,
και οι μικρές θα ξετρελαθούν με τα τέσσερα υπνοδωμάτια!
Μα αγαπάμε ήδη αυτό εδώ το σπίτι!
Εκεί θα έχει ο καθένας δικό του δωμάτιο, μαζί και ο μπαμπάς!
Ο μπαμπάς;
Κάποιος θα πρέπει να τον κοιτάξει, τώρα που πέθανε η μαμά, αγάπη μου!
Θα έχουμε 800 στρέμματα εύφορης γης!
- Απόλυτη σιωπή! - Απόλυτα, ξαφνιασμένη!
Γνώριζες πως πάντα ήθελα την δική μου φάρμα!
- Όχι! - Στο είχα πει!
Δεν είχα την παραμικρή ιδέα!
Θα το θυμόμουν!
Στο λέω τώρα, λοιπόν!
Θα την αγαπήσεις!
Περίμενε και θα το δείς!
Αγάπη, μου!
Μ' αρέσει, η βεράντα!
Λοιπόν;
Ποιός θα πάρει, ποιο δωμάτιο;
Έλα, έλα κι εσύ!
Περίμενε λιγάκι, εσύ!
Θες το καλύτερο δωμάτιο για τον εαυτό σου, ε;
Ώστε έτσι, ε;
Τι βρίσκεται απο εκεί πίσω;
Το κλειδί πρέπει να είναι κάτω απο το πατάκι!
Ποιοί στο διάολο, είστε εσείς;
Οι Μακ Άλεν!
Νέοι νοικάρηδες εδώ! Εσύ, ποιός είσαι;
Όρις Στόουκς. Ο νέος ιδιοκτήτης!
Ο Τζώρτζ Σάντεθ μου νοίκιασε το σπίτι πριν τρείς εβδομάδες!
Ο Σάντεθ, το πούλησε σε 'μένα την περασμένη εβδομάδα!
Δεν ανέφερε τίποτα για ενοικιαστές!
Μάλλον θα πρέπει να του φρεσκάρω την μνήμη!
- Έχει φύγει απο την πόλη! - Του έδωσα 100 δολάρια, εγγύηση!
- Έχεις κάποιο χαρτί; - Όχι μπαμπά, δώσαμε τα χέρια!
Του έδωσα 100 δολάρια, εκεί στο σαλόνι!
Δειπνήσαμε μαζί με την γυναίκα του! Του έδειξα..
- Καλύτερα να φύγετε! - Του έδειξα φωτογραφίες..
Στήν φέρανε, γιέ μου.
Ανόητε!
Ποιός να το περίμενε ότι ο γιός μου θα ήταν τόσο ηλίθιος!
Πάμε, θα μείνουμε στο σπίτι που υπάρχει στην φάρμα!
Θα μείνουμε στην φάρμα!
Μπορούμε να τα καταφέρουμε!
Παρέα με όλους τους αράπηδες και τους ξωμάχους;
Δεν υπάρχει μέρος αρκετά μεγάλο για όλους μας, στην πόλη!
Πίστεψε με, το έψαξα! Πάμε, μικρή μου!
Αυτή εδώ είναι, αγάπη μου! Αυτή εδώ είναι η γη μας!
Ένας απο τους αδερφούς του πατέρα μου, ο θείος Γουίλι,
είχε δικό του κομμάτι γης.
Είχε κλήρο!
Μια μέρα ήρθαν τέσσερεις λευκοί, καβάλα σ' άλογα,
και με τα πιστόλια στα χέρια,
μας είπαν πως, ήταν νεκρός!
Ο κλήρος του θείου μου,
σκορπίστηκε στον άνεμο!
Γι αυτό αναρρωτιέμαι. Τι καλό έχει ένας κλήρος γης;
Με το μουλάρι απέκτησα το δικαίωμα να μένω εδώ,
όχι μερτικό απο τη γη!
Και μ' έκανε να ονειρεύομαι το δικό μου κομμάτι γης!
Ίσως αυτή να ήταν η πηγή του προβλήματος!
Εσύ, θα 'ρχεσαι σε εμάς για φαγητό,
και εμείς θα κρατάμε το μισθό σου, απο την στενογραφία!
Όχι, γιατί θα είμαι ή στην Καλιφόρνια ή στο Σικάγο!
Εκεί που βρίσκονται καλές δουλειές για τους έγχρωμους!
Ο πόλεμος θα έχει τελειώσει μέχρι τότε!
Όχι, δεν θα έχει τελειώσει!
Ο Ρονσέλ όμως ίσως έρθει νωρίτερα!
Δεν θέλω να έρθει νωρίτερα!
- Νωρίτερα σημαίνει.. - Δεν θα ρθεί νωρίτερα!
Τελείωστε με το φαγητό, και καθαρίστε τα πιάτα σας!
Γειά χαρά!
Καλησπέρα, κύριε!
Χένρι Μακ Άλαν!
Είσαι ο Χάπ Τζάκσον;
Μόλις ήρθαμε με την οικογένεια μου!
Χρειάζομαι την βοήθεια σου, να ξεφορτώσουμε!
- Είστε ο νέος ιδιοκτήτης; - Ναι!
Νόμισα θα έρθετε την επόμενη ενδομάδα!
Πρέπει να ξεφορτώσουμε πρίν σκοτεινιάσει!
-Εντάξει; -Μάλιστα, κύριε!
Καλησπέρα!
Πες του να 'ρθει με τα πόδια!
Είναι μακριά, και δεν έχουμε χρόνο! Αρχίζει και βραδιάζει!
Δεν το κουνάω, για κανέναν αράπη!
Δεν μπορεί να πάρει την Λώρα και τα κορίτσια μόνος του,
δεν υπάρχει χώρος στην καρότσα. Σε παρακαλώ!
Ο κύριος Μακ Άλαν καταγόταν απο το Μέμφις, και ήμουν βέβαιος,
ότι δεν μπορούσε να ξεχωρίσει το άχυρο απ' το σιτάρι.
Μου είπε πως σκόπευε να πάρει ένα τρακτέρ!
Φανταστείτε το!
Να δουλεύει με μια μηχανή την γη του,
αντί με τα χέρια που του έδωσε ο Θεός.
Θα πάμε για ψάρεμα;
Είστε εντάξει, κυρία Μακ Άλεν;
Ναι, σ΄ευχαριστώ!
Βάλε τον να φτιάξει τα πατζούρια, γιατί θα πεθάνουμε απο το κρύο!
Πρέπει να ξεφορτώσουμε πριν μας πιάσει η βροχή!
Άστο, εδώ πέρα!
Κάτσε εκεί μπαμπά, θα τα κουβαλήσουμε εμείς!
Τα κορίτσια είναι έτοιμα, θέλω τις κουβέρτες τους!
Εντάξει!
Κάπου εδώ πρέπει να είναι!
Ελάτε, κορίτσια!
- Βάλ' το εδώ στην γωνία! - Μάλιστα, κυρία!
"Η ιστορία δύο πόλεων"
"Λυσσομανούσε..
Ξέρεις να διαβάζεις;
Μου έμαθε ο γιός μου, ο Ρονζέλ!
Πήγε να πολεμήσει στο πλευρό του Στρατηγού Πάττον!
Να σκάβει χαντάκια και να καθαρίζει πάτατες, θες να πεις;
Όχι κύριε, είναι αρχηγός πληρώματος σε άρμα!
Δεν υπάρχει περίπτωση,
ο στρατός να χαραμίσει ένα πανάκριβο άρμα,
δίνοντας το σ' έναν αράπη!
Ο γιός μου ο Τζέιμι, ναι είναι, ένας καλός στρατιώτης!
Πετάει με βομβαρδιστικά!
Ο γιός μου είναι λοχίας της 761ης επιλαρχίας αρμάτων!
Τους φωνάζουν "Μαύρους Πάνθηρες"!
Μικρέ;
Ξέρεις πως λένε έναν αράπη με λωρίδες;
Ρακούν!
Αγάπη μου, που θες να μπεί το πιάνο;
Ας βάλω τα κορίτσια για ύπνο πρώτα!
Δεν υπάρχει χώρος για το πιάνο. Που θα κοιμηθώ εγώ;
Κάτω απ' το υπόστεγο!
Δεν κοιμάμαι εκεί έξω!
- Δεν υπάρχει πάτωμα, καν! - Χένρι, σε παρακαλώ!
- Μπαμπά, δεν υπάρχει χώρος.. - Ξεφορτώσου το πιάνο!
Μπορούμε να βάλουμε ένα κρεβάτι,
και μια κουρτίνα, γύρω του!
Όντως!
Δεν θέλω το σαλόνι να είναι υπνοδωμάτιο!
Θέλει να με βγάλει έξω!
- Κανείς δε σε βγάζει έξω! - Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
Κανείς δε θα σε βγάλει έξω!
Όταν μου ανακοίνωσες πως θα 'ρθούμε σ αυτήν την ερημιά,
δεν είπα κουβέντα!
Όταν μου ανακοίνωσες πως θα έρθει να ζήσει μαζί μας, δεν είπα τίποτα!
Κι όταν ο Όρις Στόουκς, σου είπε πως,
σε ξεγέλασαν με την ενοικίαση, πάλι δεν έβγαλα κουβέντα!
Όμως τώρα σου λέω! Το πιάνο δεν θα φύγει!
Είναι το μοναδικό πράγμα που θυμίζει πολιτισμό, εδώ!
Οπότε ο πατέρας σου θα κοιμηθεί στο υπόστεγό ή αλλιώς μαζί σου!
Γιατί εγώ δεν μένω εδώ, χωρίς το πιάνο μου!
Είσαι κουρασμένη!
Όχι, δεν είμαι!
Διάολε!
Ο προ-προπάππους μου και οι σκλάβοι του,
έχτισαν αυτήν εδώ την φάρμα, όπου μεγάλωσα.
Μια 'μέρα ο προπάππούς μου, μου ζήτησε,
να του φέρω μια χούφτα χώμα.
"Τι κρατάς παιδί μου;" ρώτησε. "Χώμα", του είπα.
"Ακριβώς. Δώς το σε 'μένα."
Του το έδωσα, και με ρώτησε, "Τι κρατάω στα χέρια μου;"
"Χώμα", απάντησα.
"Όχι, μικρέ. Αυτό είναι γη! Και ξέρεις γιατί;"
"Επειδή μου ανήκει, και είναι δική μου!"
"Και μια 'μέρα θα είναι δική σου!"
Μόνο που ποτέ δεν έγινε δική μου.
Ο μπαμπάς την πούλησε μετά την πλημμύρα.
Στον κόσμο είπε, πως το ποτάμι τον είχε καταστρέψει.
Όμως αυτο ήταν ένα ψέμα.
Έφυγε από εδώ, με μεγάλη χαρά.
Ο στρατός έκανε τον Τζέιμι, πιλότο.
Εγώ έφταιγα που βρισκόταν εκεί.
Τον είχα βάλει να υποσχεθεί, πως αν πήγαινε ποτέ στρατιώτης,
θα έπρεπε να πετάει στους ουρανούς.
Λένε πως, οι μάχες είναι πιο τίμιες, εκεί.
Όλα φαίνονται εντάξει!
Ο Άνταμ είναι στ' αριστερά!
Σίγουρα, είναι!
Εντάξει!
Έχασα τα γενέθλια της κόρης μου!
Δεν της άρεσε, αυτό!
Θα γυρίσουμε, σύντομα! Θα σε επιστρέψω ασφαλή, Ροτζ!
Εντάξει, βασίζομαι σ' αυτό!
Έχεις το δικό σου καρφιτσωμένο κορίτσι εκεί,
έχω το δικό μου, εδώ!
Ναι, αλλά το δικό μου είναι απο περιοδικό!
Αγαπημένη μου, οικογένεια...
Σας γράφω από ένα χωριό του Βελγίου.
Το Βέλγιο είναι μια πολύ όμορφη χώρα, βόρεια της Γαλλίας.
Θα άρεζε πολύ στον μπαμπά,
είναι γεμάτο φάρμες.
Τι είναι αυτο;
"Θαρραλέα Μαχώμενοι".
Βέβαια, ώσπου να λάβετε αυτό το γράμμα,
εγώ θα είμαι μακριά απο εδώ!
Είμαστε συνεχώς εν κινήσει.
Άντρες!
Ξεκινήστε, εμπρός!
Πυροβόλησες το άλογο σου;
Τι σόι άνθρωπος πυροβολεί το άλογο του, Κάρλ;
- Ούτε να το ταΐσεις δεν μπορούσες! - Έφαγε τον καπνό μου!
Αρκετά άκουσα, Καρλ!
Δεν ακούω τίποτε άλλο!
Αν δεν μπορείς να κάνεις την δουλειά σου, δεν θα σε κρατήσω άλλο!
- Όχι, Χένρι! - Το γνωρίζεις, αυτο!
Χένρι, έχω να ταΐσω,
την Βέρα και τα κορίτσια, και περιμένουμε κι άλλο!
Κι έγω έχω γυναίκα και παιδιά, Κάρλ
- Δεν θα με πάρουν αλλού! - Κι εγώ έχω οικογένεια!
Διαχειρίζομαι μια φάρμα, όχι κάποια φιλανθρωπία!
Μένεις ως το τέλος της 'βδομάδας!
Μέχρι να τελειώσει η 'βδομάδα!
Μετά θέλω να φύγεις!
Η βία είναι αναπόσπαστο κομμάτι, στην ζωή της επαρχίας.
Περιτριγυρίζεσαι απο σκοτωμένα πράγματα.
Ψόφια ποντίκια,
ψόφιοι λαγοί,
ψόφια πόσουμ.
Τα βρίσκεις στην αυλή.
Μπορείς να μυρίσεις την σήψη τους κάτω απο το σπίτι.
Και μετά είναι και τα πλάσματα που σκοτώνεις για φαγητό.
Κοτόπουλα, γουρούνια, ελάφια, βάτραχοι, σκίουροι.
Ξεπουπούλιασμα, γδάρσιμο, ξεντέριασμα, τηγάνισμα.
Φάε, ξεκίνα πάλι, σκότωσε.
Έμαθα πως να ράβω μια πληγή,
να γεμίζω μια καραμπίνα και να πυροβολώ,
να ξεγεννάω μια γουρούνα, με τα χέρια μου μέσα στην μήτρα της.
Για τα χέρια μου ήταν εύκολες αυτές οι δουλειές,
αλλά όχι και για το μυαλό μου.
Γειά σας, κυρία Μακ Άλεν!
Γειά σου, δεσποινίς...
Βέρα! Μπορείτε να με λέτε, Βέρα!
Γειά σου, Βέρα!
Απο εδώ είναι η Άλμα, μια απο τις κόρες μου!
Πρέπει να σας μιλήσουμε!
Δεν μπορείτε να μας διώξετε!
Παρακαλώ;
Δεν έχουμε, που να πάμε!
Κανένας δεν θα μας προσλάβει αυτή την εποχή της σεζόν!
Δεν εξαρτάται απο εμένα. Ο άντρας μου τα κανονίζει αυτά!
Σας ζητάω, να μας κρατήσετε!
Σου λέω, δεν είναι δική μου απόφαση!
Κι αν ήταν;
Άλμα!
Αγαπημένη μου, οικογένεια..
Οι ντόπιοι, μας φέρονται πολύ καλά,
δεν είναι σαν τους λευκούς στην πατρίδα.
Νοστάλγησα το σπίτι.
Κι εδώ κάνουν ό,τι μπορούν για να νιώσουμε σαν το σπίτι μας.
Είμαι πραγματικά ευγνώμων γι αυτό.
Ρονζέλ!
Χένρι!
- Τι; - Σε θέλει η γυναίκα σου!
Η Ίζαμπελ αρρώστησε, και κόλλησε και την άλλη!
Έρχομαι!
Έιναι κοκκύτης! Φέρε τον γιατρό!
Και πες τον πατέρα σου, να βράσει νερό!
Πήγαινε, Χένρι!
Πήγαινε!
"Εύχομαι να ήσασταν όλοι εδώ να το δείτε..
το φόρεμά της, ήταν τόσο,
γυαλιστερό,
που ακόμη και οι λευκοί στρατιώτες,
δεν μπορούσαν να σηκώσουν τα μάτια, από πάνω της.
Πείτε στην Λίλυ Μέι,
πως ούτε η Λένα Χόρν δεν φτάνει την φωνή της.
Σιγουρευτείτε πως ο Ρουέλ, συνεχίζει τις προπονήσεις του.
Πείτε του Μάρλον,
πως προσπάθησα να του φυλάξω λίγο χιόνι,
μα αυτό έλιωσε.
Γι αυτό θα του φέρω ένα ποτήρι νερό.
Και..."
- Χάπ! - Έρχομαι, κύριε!
Χρειάζομαι την γυναίκα σου, Χάπ!
Τα κορίτσια μου κόλλησαν κοκκύτη,
και δεν μπορώ να πάω στην πόλη, αφού η γέφυρα πλημμύρισε!
Μου 'χες πεί πως η γυναίκα σου ήταν μαμή!
-Δεν είναι γιατρός, κύριε! -Το ξέρω, Χάπ!
Η γυναίκα μου, όμως χρειάζεται βοήθεια!
Πότε ξεκίνησαν να βήχουν;
Η Ιζαμπέλ έχει κάνα δυο μέρες,
και η Αμάντα Λι, πριν μερικές ώρες!
Είναι ακόμη μεταδοτικό!
Μπορεί να σας δώσει κάποια θεραπεία, κύριε,
αλλά δεν μπορεί να έρθει μαζί σας!
Θα σε πληρώσω!
Δεν θα μπορώ να γυρίσω σπίτι για τρείς, τέσσερεις μέρες,
ποιός θα κοιτάξει την οικογένεια μου;
Η γυναίκα μου, είναι τρομοκρατημένη!
Δεν είχα την πολυτέλεια να αγαπάω μόνο τα δικά μου παιδιά!
Θυμάμαι την μητέρα μου, να είναι μπλε.
Μπλε, από το φως του χαράματος.
Με το φεγγάρι να στέκει ακόμη ψηλά,
να φιλάει εμένα και τις αδερφές μου, στα βλέφαρα,
κι εμείς να προσποιούμαστε, τις κοιμισμένες.
Έφευγε για τη δουλειά.
Να ξυπνήσει τα παιδιά μιας άλλης γυναίκας.
Ορκίστηκα, πως τα δικά μου παιδιά, θα με έιχαν όλη δική τους.
Πρόσεχε το σκαλί!
-Απο εδώ η Φλόρενς! -Ποιά είναι αυτή;
Είναι, μαμή!
-Βλέπεις κανέναν να γεννάει εδω; -Η γέφυρα, καταστράφηκε!
-Μπορεί να βοήθησει! -Τα κορίτσια χρειάζονται, γιατρό!
Η γέφυρα πλημμύρησε, τι ήθελες να κάνω;
Το ξαναείδα αυτό, στα δικά μου παιδιά!
Πρέπει να αναπληρώσουμε τα υγρά τους!
Όμως πρώτα πρέπει να καθαρίσουμε τα φλέγματα!
Κι αυτός ο ατμός που έχεις εδώ, θα τους κάνει καλό!
Κύριε Μακ Άλαν, μπορείτε να βράσετε κι άλλο νερό;
Θέλω τη μαμά μου!
Αυτο θα στεγνώσει το φλέγμα τους γρήγορα!
Έπρεπε να τις είχα πάει στον γιατρό, με το που ξεκίνησε ο βήχας!
Αν τους συμβεί, κάτι...
Τώρα ξέρω, αυτό που ήξερε κι η μητέρα μου.
Τα κορίτσια σου, θα γίνουν μια χαρά!
Εντάξει!
Πως αν κάτι συμβεί ποτέ, στα παιδιά αυτής της γυναίκας,
αυτό θα σήμαινε και το δικό μας τέλος.
Τώρα ξέρω, πως δεν μας άφηνε λόγω υποχρέωσης,
αλλά απο αγάπη.
Διψάω!
Μ' άκουσες, κοπελιά; Θέλω λίγο,
Κατέβασε το μαχαίρι, γιατί...
Τώρα ξέρω πως η αγάπη είναι αγώνας επιβίωσης.
Δεχόμαστε πυρά! Τι γίνεται εκεί πίσω;
Έχω επαφή, γύρνα το!
Πέτυχαν τον πίσω πυροβολητή!
Κατέρριψε τον!
Χρειαζόμαι κι άλλο ύψος!
Ξεκινάμε, κύριε Σμηναγέ!
Ρότζερ!
Χαλάμε τον σχηματισμό!
Έλα, Ρότζερ!
Μπροστινέ πυροβολητή, είσαι καλά;
Είμαι ακόμη εδώ! Τον πέτυχα!
- Έρχονται απο τ' αριστερά! - Τους βλέπω!
Καλύψτε με! Κάποιος να με καλύψει!
Ωχ, όχι!
Μαμά;
Καλημέρα!
Χαίρομαι, που σας βλέπω καλύτερα!
Έχουμε καλά νέα για 'σένα!
Θα θέλαμε να σου προσφέρουμε δουλειά!
Να δουλεύεις εδώ, για εμένα!
Χρειάζομαι βοήθεια με τις μικρές!
Να μαγειρεύεις, να καθαρίζεις, τέτοια πράγματα.
Αυτό σημαίνει περισσότερα χρήματα για σένα και την οικογένεια σου!
Δεν ανήκεις, σ' αυτούς!
Πληρώνουμε νοίκι, και δουλεύουμε τις καλλιέργειες μας!
Δεν είμαστε τα "εργαλεία" τους!
Εσύ ήσουν αυτός που μίλαγε πάντα για αποταμίευση!
Ότι ένα δικό μας χωράφι, είναι ο μόνος τρόπος να σηκώσουμε κεφάλι!
Πάνω σ' αυτό το δρόμο είναι κι αυτό!
Δεν θέλω να δουλεύεις, γι αυτούς!
Δεν θα δουλεύω γι' αυτούς! Για εμάς θα δουλεύω!
Ήδη, δέχθηκα!
"Γιατί ο άντρας είναι η κεφαλή της οικογένειας,
όπως ο Χριστός είναι της εκκλήσίας"
" Ποιός μπορεί να βρεί μια ιδανική σύζυγο;
Είναι πολυτιμότερη κι από χρυσαφικά.
Ο άντρας της, την εμπιστεύεται και νίωθει πάντα πλήρης."
Όλες αυτές τις Κυριακές..
Στ' αλήθεια, πρόσεχες, ε;
Ναι, όπως κι εσύ πρέπει να ακόυσεις εμένα, τώρα!
" Στον οίκο του πατρός μου, υπάρχουν πολλά δωμάτια.
Το γνωρίζω αυτό, και δεν θα σας το έλεγα αν δεν ίσχυε.
Πηγαίνω να ετοιμάσω χώρο για εσάς.
Εδώ είμαι εγώ, κι ίσως έρθετε κι εσείς."
Αυτό μου δίνει παρηγοριά!
Με παρηγορεί να γνωρίζω πως,
ένα πρωινό, το ξύπνημα μου θα είναι,
λίγο ευκολότερο, απο το προηγούμενο!
Ένα πρωινό,
τα παιδιά μου δεν θα ξυπνήσουν σ' αυτό το μέρος!
Θα σηκώσουν τα μάτια σε έναν καινούργιο ουρανό!
Ένα πρωινό,
θα πετάξουμε πέρα αυτήν την μπότα που μας πατάει στον λαιμό,
και θα σπάσουμε τις αλυσίδες που έχουμε στα πόδια!
Ένα πρωινό!
Και δεν μιλάω για την επόμενη ζωή! Μιλάω γι' αυτήν εδώ!
Ένα πρωινό!
Είπα,
Ένα πρωινό κοντινό,
Άκουσα αγγέλους να τραγουδούν,
Γύρω απ' το κεφάλι μου,
Πυρ!
Ωραία βολή, μωρό μου!
Βγείτε έξω!
Μπαμπά!
Σε κρατάω!
Άκρη! Πεσ' τε κάτω!
Χρειάζομαι, γιατρό!
Χάσιμο χρόνου.
Κρεβατωμένος, γνωρίζοντας πως η γυναίκα μου, δούλευε και για εμένα.
Τα χέρια της Φλόρενς, ήταν γεμάτα φουσκάλες.
Την είδα να τρίβει την πλάτη της, νομίζοντας οτι δεν κοίταγα.
Έπιασε βροχή την αμέσως επόμενη.
Μια νεροποντή που έκανε το χώμα σφιχτό σαν κερί.
Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.
Μόνο να κάθεσαι και να την κοιτάς με αγωνία,
περιμένωντας δύο ημέρες να τελειώσει.
Χαπ, είσαι μέσα;
Μάλιστα, κύριε!
- Πως είσαι; - Κάθε 'μέρα και καλύτερα, κύριε!
Μοιάζει να ξέρεις τι κάνεις εκεί!
Οικογενειακή παράδοση!
Σε πόσο καιρό υπολογίζεις να είσαι καλά;
Ο δρ. Τέρπιν είπε έξι εβδομάδες! Οι τέσσερεις ήδη πέρασαν!
Πάω στοίχημα θα είμαι έτοιμος την Δευτέρα!
- Την Δευτέρα, ε; - Μάλιστα, κύριε!
Θα περάσω στο θέμα...
Δεν νομίζω ότι θα προφτάσεις να τα κάνεις όλα στην ώρα τους!
Είσαι τσίμα, τσίμα!
Η Φλόρενς και τ' αγόρια, δουλεύουν διπλοβάρδιες, κύριε!
Και ξέρετε ότι χωράφι θέλει φρεζάρισμα μετά απο τέτοια βροχή!
Λες να μην το ξέρω; Μακάρι να ελέγχαμε την βροχή!
Θα έπρεπε να σπέρνετε τέτοιον καιρό,
κι εσείς δεν έχετε ούτε το χωράφι έτοιμο, καν!
Δεν με παίρνει να καθυστερώ άλλο, Χάπ!
Αγρότης είσαι, και καταλαβαίνεις!
Μάλιστα, κύριε!
Βέβαια, αν είχες ένα μουλάρι,
θα τέλειωνες στο άψε σβήσε!
- Το χάσαμε απο τέτανο, κύριε! - Το γνωρίζω!
Η Φλόρενς και τα αγόρια..
Θα πρέπει να νοικίασεις ένα δικό μου, Χάπ!
Θα σου κόψω το μερίδιο στα μισά, μέχρι να το ξεπληρώσεις!
Στείλε ένα απο τ' αγόρια σου να το πάρει μετά το φαγητό!
Μάλιστα, κύριε!
Ξέχασα να σου πω αγάπη μου,
πως η Φλόρενς δεν θα μπορεί να βοηθάει εδώ για λίγο καιρό!
Τι εννοείς δεν θα μπορεί;
Τουλάχιστον όχι μέχρι να βγεί ο Ιούλιος, και να τελείωσει η σπορά!
Ο Χάπ, που πήγε;
Σου είπα, έσπασε το πόδι του!
- Όχι! - Στο είπα!
Χρειάζομαι βοήθεια εδώ, δάνεισε τους ένα μουλάρι!
Όχι, φυσικά!
Δεν δανείζεις έτσι απλά ένα μουλάρι!
Γιατί να μην τους δώσω και όλη την φάρμα;
Θέλω να πω, ότι αν δεν προφταίνουν τον χρόνο..
θα δανειστούν ένα δικό μας, και θα τους κρατήσω το μισό μερίδιο!
Άδικο γι αυτούς, καλό όμως για εμάς!
Ο Χαπ, είχε ατύχημα δουλεύοντας για εμάς!
Όχι Λώρα. Ο Χαπ είχε ατύχημα, δουλεύοντας για τον ίδιο!
- Η αγροτιά είναι επιχείρηση! - Σκεφτόμουν,
Εσύ σκέφτεσαι, αλλά εγώ επένδυσα ό,τι είχαμε σ' αυτήν τη φάρμα!
Τα πάντα!
Θα πρέπει να έχουμε έσοδα φέτος, αλλιώς θα μπούμε σε μπελάδες!
Μπορείς να το καταλάβεις, αυτό;
Μπορείς;
Μπορώ, Χένρι!
Ωραία, τότε!
8-30-62
Η ημερομηνία όπου ο στρατός των Νότου,
νίκησε αυτόν του Βορρά, στη μάχη του Ρίτσμοντ!
Δεν νομίζω να ήξερε, πως γνώριζα τον συνδυασμό!
Χαίρετε! Η κυρία Τζάκσον;
Ναι!
Είμαι, ο δρ. Πέρλμαν!
Ήρθα για να κάνω, τον άντρα σας, καλά!
Σας ευχαριστώ! Περάστε!
Αν με ρωτούσαν παλιότερα,
θα έλεγα πως όλοι οι λευκοί, είναι ίδιοι!
Ο Χένρι, θύμωσε μαζί μου.
Και μου το έδειξε, με αδιαφορία στο κρεβάτι.
Δεν απολάμβανα πάντα τη σεξουαλική ζωή με τον Χένρι,
αλλά με έκανε να νιώθω σαν πραγματική σύζυγος.
Ποτέ δεν σκέφτηκα να του αρνηθώ.
Αυτός πως μπορούσε;
"Αυτή είναι μια σκοτεινή, μα και ένδοξη στιγμή!"
" Ο στρατηγός Αϊζενχάουερ με ενημέρωσε..
πως τα γερμανικά στρατεύματα παραδόθηκαν στα Ηνωμένα Έθνη."
" Οι σημαίες της ελευθερίας, κυματίζουν σε όλη την Ευρώπη!"
"Για αυτήν τη νίκη, θα πρέπει να ευχαριστούμε..
την Θεία Πρόνοια, που μας καθοδήγησε.."
Ο πόλεμος, τελείωσε!
Πέθανε, ο Χίτλερ!
Αυτό είναι το τέλος, σωστά;
Τέλειωσε, ο πόλεμος!
Είμαστε σε εχθρικό έδαφος!
Πέθανες, ασπρουλιάρη!
Μας καταδιώκουν! Πρόσεχε την δεξιά πλευρά, πυροβολητή!
Πέθανες!
Το Σάββατο, ήταν η αγαπημένη μου 'μέρα!
Ήταν η 'μέρα που ένιωθα πραγματικά καθαρή!
Εδώ μέσα, κάθομαι;
Τον υπόλοιπο καιρό, βρωμούσαμε!
Κάποιος έρχεται, μαμά!
Ο θείος Τζέιμι!
Για δώστε γρήγορα μια αγκαλία στον θείο!
Ποιά είναι αυτή;
Μην είναι η μικρή μου, Αμάντα;
Κι αυτή; Η μικρή, Μπέλ!
Δώστε στον θείο, μια αγκαλιά!
Μεγαλώσατε τόσο πολυ!
Ποιός είναι αυτός, τώρα;
Ελάτε, κορίτσια!
Φαίνεσαι καλά, αδερφέ!
Εσύ, δείχνεις μαύρο χάλι!
Μην με καλοπιάνεις!
Είδες την στολή του;
Ω Θεέ μου, η νυφούλα μου!
Καλώς όρισες, Τζέιμι!
Βλέπεις τι έχει έκει;
Πώς τα περνάς εδώ, στην εκδοχή του Χένρι για τον παράδεισο;
Περιμένεις ότι ένας γιός, θα έρθει να χαιρετίσει τον πατέρα του!
Καλέ μου, πατέρα!
Ένας Θεός, ξέρει πόσο μου έλειψες!
Και σ' αυτόν, έλειψες! Κι ας μην το λέει!
Πάω στοίχημα πως σταμάτησε να μασάει καπνό,
και πήρε μέρος στον αγώνα για τα δικαιώματα των μαύρων!
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι μας τίμησες με την παρουσία σου!
Λοιπόν..
Δεν ήθελα να ενοχλήσω!
Ήταν το τελευταίο πράγμα που είπε!
Θεέ, μου!
Και πως είναι να είσαι ήρωας πολέμου;
Που να ξέρω εγώ;
Έλαβα γράμματα απο τον στρατό, πως σε παρασημοφόρησαν!
Έγραφαν, πως ήταν η μεγαλύτερη τιμή που μπορεί να έχει ένας αεροπόρος!
Το έγραφαν!
Στάθηκα τυχερός!
Άλλοι άντρες, όχι!
Φαντάζομαι όμως, θα είχες πολλές θαυμάστριες!
Δεν χρείαστηκε ποτέ μετάλλια, για να ρίξει γυναίκες ο Τζέιμι!
Πήρε απο εμένα!
Η μητέρα σας ήταν το ομορφότερο κορίτσι του Γκρίνβιλ!
Και την είχα να τρέχει από πίσω μου!
Ένα πράγμα μπορώ να πω με σιγουριά!
Έπρεπε να καθαρίσεις ένα σωρό γερμαράδες για να πάρεις τα μετάλλια!
Πόσους υπολογίζεις; Πενήντα; Εκατό;
- Δεν ξέρω.. - Στο περίπου!
Δεν ξέρω!
Τι έγινε;
Κάθε άνδρας, πρέπει να ξέρει πόσους έχει σκοτώσει!
Λοιπόν...
Θα σου πω, ένα πράγμα!
Ήταν παραπάνω από ένας!
Λοιπόν, γιέ μου...
τουλάχιστον τον κοίταξα στα μάτια, πριν τον πυροβολήσω!
Όχι ρίχνοντας βόμβες έναμιση χιλιόμετρο από ψηλά!
Μπαμπά!
- Έλα τώρα, μπαμπά! - Να πάει στο διάολο, κι αυτός!
Γιατί του μίλησες, έτσι;
Είναι πολύ περήφανος για 'σένα!
Αυτό, είναι όλο!
Απο την άλλη, καλύτερα!
Πάμε να την πέσουμε για ύπνο!
Θα είσαι εντάξει στον καναπέ;
Ναι!
Έλα!
Χάρηκα που σε είδα, αδερφούλη!
Σας ευχαριστώ που με φιλοξενείτε!
Χρειάζεσαι έναν καλό ύπνο!
Να φας, να πάρεις κάνενα κιλό!
Βασικά ήταν περισσότερα από έξι!
Τι, έξι;
Χιλιόμετρα, στον αέρα! Το υψόμετρο που ρίχναμε τις βόμβες!
Ανάθεμα, αν μπορείς να δείς τίποτα απο τόσο ψηλά!
Κι όμως θα ξαφνιαστείς!
Δρόμους, πόλεις, εργοστάσια!
Απλά όχι ανθρώπους!
Στα 20.000 πόδια δεν μοιάζουν ουτε καν με μυρμήγκια!
Κι ο μπαμπάς, έχει δίκιο!
Κάθε άντρας, πρέπει να ξέρει!
Καληνύχτα!
Σπίτι μου, σπιτάκι μου!
Επόμενη στάση, Τίπελοου!
Ρακούν, μαυριδερός, αράπης.
Πήγα να πολεμίσω για την πατρίδα,
και γυρίζω βλέποντας, πως δεν άλλαξε τίποτα.
Ευχαριστώ!
Γειά και χαρά σας, κυρία Τρίκλμπανκ!
Εσύ είσαι, Ρονζέλ;
Σίγουρα ήμουν εγώ, την τελευταία φόρα που τσέκαρα!
Δεν ωρίμασες ακόμη; Πως είσαι;
Δεν θα μπορούσα, καλύτερα! Εσείς πως είστε;
Αρκετά καλά!
Τους δικούς, σου πήγες να τους δείς;
Όχι, σταμάτησα πρώτα να τους αγοράσω μερικά πράγματα!
Γειά σου, Ρονζέλ! Είμαι η κυρία Μακ Άλεν!
Η οικογένεια σου, δουλεύει στην φάρμα μας!
Πως είστε, κυρία μου;
Η μητέρα σου μιλάει για εσένα συνεχώς!
Θα τρελαθεί απο την χαρά της μόλις σε δεί!
Αυτά είναι όλα;
Όχι, θέλω επίσης λίγη ζάχαρη,
και μερικά γλυκά!
Και ζάχαρη και γλυκά!
Η ζάχαρη είναι για την μητέρα μου,
και τα γλυκά για τον Μάρλον και την Λίλυ Μέι!
Σκέφτηκα να τους κακομάθω, λιγάκι!
-Μισθός λοχία! -Σίγουρα θα χαρούν, μ' αυτό!
Μάλιστα, κυρία μου!
Να έχετε μια όμορφη 'μέρα!
Για δες τις έχουμε εδώ! Έναν μαύρο με στολή!
Για που νομίζεις ότι το έβαλες, μικρέ;
Πηγαίνω σπίτι μου να δω τους δικούς μου, κύριε!
-Όχι, από εδώ! -Μπαμπά, αυτός είναι ο Ρονζέλ!
Ο γιός του Χάπ και της Φλόρενς, μόλις γύρισε απ' τα ξένα!
Αυτό εξηγεί τότε, γιατί πας να βγείς από την μπροστινή πόρτα!
Θα μπερδεύτηκες με τα μέρη σου!
-Όχι κύριε, δεν μπερδεύτηκα! -Κι όμως, μικρέ!
Δεν ξέρω τι σε άφηναν να κάνεις εκεί που ήσουν,
αλλά τώρα είσαι στο Μισσισιπή, αράπη!
Εδώ βγαίνεις από την πίσω πόρτα!
Πήγαινε, παιδί μου. Δεν θέλουμε φασαρίες!
Ξέρετε κάτι; Έχετε δίκιο!
Εκεί που ήμασταν, δεν βγαίναμε από την πίσω πόρτα!
Ο Στρατηγός Πάττον, μας είχε μπροστά, στην πρώτη γραμμή!
Και ξέρετε τι κάναμε, εκεί;
Τσακίσαμε τον Χίτλερ και τους γερμαράδες του!
Όσο εσείς μένατε ασφαλείς, στα σπίτια σας!
Χένρι, είμαι έτοιμη!
Σπίτι μου, σπιτάκι μου!
Ευλογημένα τα δώρα σου, Κύριε. Αυτά που έχουμε κι αυτά που θα 'ρθουνε!
Σ' ευχαριστούμε, Κύριε, και για τον ήλιο που στέλνεις...
και μεγαλώνει το βαμβάκι, και για την υγεία που μας δίνεις.
Και πρόσεχε, Κύριε, σε παρακαλώ το γιό μου τον Ρονζέλ,
όπου και αν βρίσκεται, μέσα στην πλάση σου!
Αμήν!
Μωρό μου!
Κοίτα πως μεγάλωσες!
Ομόρφυνες, κιόλας!
Μάρλον, κοίτα πως έγινες! Έφτασες το μπόι μου!
-Πως πήρες αυτά τα μετάλλια; -Πως ήταν το ταξίδι της επιστροφής;
Στα 'δώσαν, επειδή σκότωσες γερμαναράδες;
-Γιατί δεν μας έγραψες, ότι γυρίζεις; -Μην τον σκοτίζετε άλλο!
Αφήστε τον να χαιρετήσει τον πατέρα του!
Ήξερα πως θα γυρίσεις! Προσευχόμουν, γι' αυτό!
Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου!
Κοίτα τον!
Τι στο γερο-διάβολο, έπαθες εσύ;
Σου έφερα κάποια ψώνια, μαμά!
Σ' ευχαριστώ, μικρέ μου!
Καθίστε!
Θεία Πρόνοια!
Θέλεις λίγο ρύζι;
Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου!
Δεν σε θυμάμαι να καπνίζεις, γιέ μου!
Άλλαξαν πολλά, μπαμπά!
Σίγουρα, χόρτασες;
Ναι!
Φούσκωσα! Τα έβλεπα στον ύπνο μου αυτά τα μπισκότα!
Κι εγώ σε έβλεπα!
Πως με έβλεπες;
Τώρα είσαι μαζί μας ξανά και σώος!
Θα είναι ωραία που θα έχουμε κι άλλα χέρια!
Με 'σένα εδώ, ίσως κερδίσουμε πίσω ό,τι χάσαμε με το ατύχημα μου!
Να ξεχρεώσουμε, και του χρόνου να ξαναγίνουμε ένοικοι εδώ!
Ίσως έχει τα δικά του σχέδια! Άστον να πεί τι σκέφτεται!
Όχι, μαμά!
Φυσικά και θα μείνω!
Φυσικά!
Δώσ' τε μου λίγο χρόνο να σκεφτώ,
και να αφήσω πίσω μου, τον πόλεμο!
Τι θέλει τώρα;
Καλησπέρα, κύριε Μακ Άλαν!
Καλησπέρα!
Απο εδώ ο γιός μου, ο Ρονζέλ, που σας έλεγα!
Έχουμε ήδη γνωριστεί!
Θα ήθελα να σου μιλήσω ιδιαιτέρως!
Δεν είμαι παιδί, κύριε!
Μπορείτε να πείτε και σε μένα, ό,τι θα πείτε στον πατέρα μου!
Εντάξει, λοιπόν!
Νομίζω πας γυρεύοντας για μπελάδες,
με συμπεριφορά όπως αυτή, στο μαγαζί νωρίτερα!
Ξέρω, πως δεν τους θέλεις αυτούς τους μπελάδες,
ούτε για 'σένα, ούτε για την οικογένεια σου!
Τι έκανες, γιέ μου;
Δεν θα μπορούσε να έχει κάνει κάτι!
Προσπάθησα να φύγω, απλά!
Απο την μπροστινή πόρτα!
Κι όταν ο πατέρας μου, τον διόρθωσε, αυτός έβγαλε ένα ωραίο λογύδριο!
Μας έβαλες όλους στη θέση μας, σωστά;
Αλήθεια;
Τότε προτείνω, να απολογηθείς!
Ζητώ συγνώμη, κύριε!
Εντάξει!
Θα θέλει κι ο πατέρας μου μια συγνώμη, επίσης!
Θα τον επισκεφτεί αύριο, μετά την εκκλησία!
Σωστά, γιέ μου;
Μάλιστα, κύριε!
Καλώς όρισες, πίσω!
Ευχαριστώ, κύριε!
Καλό σας, βράδυ!
Δεν υπάρχει λόγος να παλεύεις! Θα κερδίζουν, πάντα!
Απλά δεν συνήθισα ακόμη να είμαι εκτός μάχης, μπαμπά!
Όχι, ακόμα!
Πόσο καιρό έχετε που γύρισατε πίσω;
Μερικές 'βδομάδες!
Και πως σας φαίνεται η Μαριέττα;
Είναι μια υπέροχη μικρή πόλη!
Αυτό θα πάρω στο χέρι!
Να είστε καλά, κυρία Τρικλμπάνκ! Καλή σας, ημέρα!
Και σε εσάς!
Κοίτα, εκεί!
Τι έπαθε;
Μάλλον θα γύρισε, από τον πόλεμο!
Όλα, καλά!
Ήταν μια εξάτμιση αυτοκινήτου!
Λένε, πως φεύγει σταδιακά!
Είσαι ο Ρονζέλ! Ο γιός του Χάπ!
Τζέιμι Μακ Άλαν! Ο αδερφός του Χένρι!
Χάρηκα για την γνωριμία!
Είσαι με τα πόδια;
Ναι!
Άσε να σε πετάξω, εγώ!
Πάμε!
"Ακούτε τον Μπόμπ Ντάνινγκ, με τις καλύτερες στιγμές...
του 15ου ετήσιου All Star Game.."
Έλα, κάτσε μπροστά!
Μια χαρά είμαι κι εδώ!
Τέλειωνε στρατιώτη! Είναι διαταγή!
Πως ξέρεις ότι είχες μεγαλύτερο βαθμό από εμένα;
Ήμουν Σμηναγός!
Υπήρχαν αρκετοί έγχρωμοι Ίλαρχοι, που υπηρέτησα σ' αυτούς!
Υπάκουσες στην διαταγή μου πάντως, μια φορά!
Πάω στοίχημα, θα ήσουν λοχίας!
761η επιλαρχία αρμάτων!
"Θαρραλέα Μαχώμενοι".
Ήμασταν η αιχμή του δόρατος, για τον Στρατηγό, Πάττον!
Εσύ;
Πετούσα Β-25!
Και πως νιώθεις που γύρισες πίσω στο Ντέλτα, λοχία;
Κι εγώ, το ίδιο!
-Άκουσα, για 'σένα και τον μπαμπά μου! -Απολογήθηκα γι' αυτό!
Είναι ένα ξιπασμένο καθίκι! Σίγουρα, θα το 'βρισκε απο κάπου!
Στην υγειά σου!
Δεν θέλω, ευχαριστώ!
Είσαι πάντα τόσο πεισματάρης,
ή μόνο σε όσους προσπαθούν να φερθούν, ευγενικά;
Πάρε!
Τι σόι υπαξιωματικός είσαι εσύ;
Μην το χαραμίζεις, είναι το γιατρικό μου!
Χρειάζομαι, κάθε του σταγόνα!
Κατουρούσαν κι οι μαυροσκούφηδες μέσα στο κράνος τους;
Αρκετές φορές!
Εμείς είχαμε ένα σωλήνα "ανακούφισης" στο πιλοτήριο!
Κάποιες φορές όμως ήταν ευκολότερο το κράνος μας!
Όμως στα 20.000 πόδια,
το κάτουρο έπηζε στο λεπτό, απ' το κρύο!
Έκανε τόσο κρύο εκεί πάνω;
Έικοσι με τριάντα υπό του μηδενός!
Μια 'μέρα που ήμασταν σε μια μακρινή αποστολή,
κατούρησα στο κράνος μου, το άφησα στην άκρη και το ξέχασα!
Με το που φτάσαμε πάνω απ' στόχο, το ξαναφόρεσα!
Άρχισε ο βομβαρδισμός, οι ελιγμοί στα εθχρικά πυρά,
και κάπου εκεί, άρχισα να νιώθω κάτι να τρέχει στο πρόσωπο μου!
Νόμισα ότι είχα χτυπηθεί!
Μύριζα σαν δημόσια τουαλέτα!
Πρέπει να το γλέντησαν και στη λέσχη, μ' αυτήν την ιστορία!
Οι φίλοι μου, ποτέ δεν μου την είπαν ολόκληρη!
Τουλάχιστον αυτοί που τα κατάφεραν και γύρισαν!
Ναι, κι εγώ έχασα φίλους!
Στην υγεία τους, λοιπόν!
"Δεν θα επιστρέψω σπίτι, μέχρι να.."
Είναι όλα εντάξει, κύριε Τζέιμι;
Όλα εντάξει!
Έφερα απλά τον Ρονζέλ με τ' αμάξι!
Θα ξανακατέβω την Κυριακή το απόγευμα στην πόλη!
Θα πέρασω από εδώ να δω αν θέλετε να 'ρθείτε!
Θα βόλευε!
Εντάξει, λοιπόν!
Χάπ!
Ω, Θεέ μου!
Έχω κάτι για 'σένα, μαμά!
Είναι πάρα πολύ!
Θα φυλάξω και για τ' αδέρφια σου!
Όχι!
-Την πήρα για εσένα! -Δεν μπορώ, καλέ μου!
Θα περιμένω να την φας, όλη!
Ευχαριστώ, γιέ μου!
Φα' την, μαμά, μην την κρατάς!
Μην τυχόν και δώ την Λίλυ ή τον Μάρλον, με κάνα κομμάτι!
Εντάξει!
Σ' αγαπώ!
Κι εγώ σ' αγαπώ, γλυκέ μου!
Ευχαριστώ!
Δεν μπορώ..
Προσπάθησα..
Λυπάμαι..
Δεν μπορώ..
Δεν μπορώ να κολυμπήσω!
Θεέ, μου!
Ηρέμησε!
Εγώ είμαι, ηρέμησε!
Ηρέμησε! Έλα εδώ!
Όχι!
Όχι, δεν μπορώ!
-Τζέιμι; -Πρέπει να φύγω!
Ως συνήθως, σε ό,τι άσχημο συνέβαινε,
ο Χένρι, ήταν απών.
Πήγε να δεί μαζί με τον μπαμπά, κάτι γουρούνια,
οπότε έμεινα μόνη με τις μικρές.
Βέρα;
Πρέπει να με πας στην πόλη!
Θα σκοτώσω τον Κάρλ!
Βέρα, γιατί δεν έρχεσαι να κάτσεις και να μιλήσουμε..
Δεν έχω χρόνο για να κάτσω!
Είναι μαζί της, αυτή τη στιγμή!
Ξεκίνησε με την Άλμα, όπως είχε κάνει και με την Ρένι!
Αμάντα Λι, πήγαινε μέσα με την αδερφή σου!
Πήγαινε Αμάντα!
Πήγαινε, απο πίσω!
Πρέπει να με πας στην πόλη!
-Δεν μπορώ να οδηγήσω! -Σ' έχω δεί να οδηγάς!
Και είχα πρόβλημα μ' αυτό! Ο άντρας μου πήρε τα κλειδιά!
Έλα, τώρα!
Βρήκαν το πτώμα του Κάρλ να κείτεται,
στα μισά του δρόμου για την πόλη.
Η Φλόρενς είπε πως την είδε να προχωράει γεμάτη αίματα.
Έμοιαζε σαν να είχε λουστεί με το αίμα του, είπε!
Η Βέρα τον μαχαίρωσε 17 φορές.
Όμως δεν έμαθα αυτές τις λεπτομέρειες για αρκετό καιρό.
Ήμουν χαμένη, μέσα στην δική μου δυστυχία.
Τι έχεις, μαμά;
Πρέπει να φερθείς σαν μεγάλο κορίτσι, και να πας να φωνάξεις την Φλόρενς!
Θυμάσαι πως να πας εκεί;
Μπράβο, τρέξε όσο πιο γρήγορα μπορείς!
Όχι!
Έχασα κι εγώ ένα μωρό!
Τον έλεγαν, Σάμιουελ!
Συνήθιζα να έρχομαι συνέχεια εδώ, όταν ήμουν μικρός!
Όταν ήθελα να μείνω μόνος,
και να καθαρίσω το μυαλό μου!
Μ' αρέσει η δουλεία που έχεις κάνει εδώ!
Ορίστε!
Γιατί μου φέρεσαι τόσο καλά;
Δείχνεις να μπορείς να το διαχειριστείς!
Μαλακίες!
Ήμασταν κάπου πάνω απο την Αυστρία,
βρεθήκαμε ανάμεσα σ' ένα σμήνος γερμανικών καταδιωκτικών!
Ήταν παντου!
Φάγανε, τον πίσω πυροβολητή, τον συγκυβερνήτη μου!
Έκανα συμφωνία με τον Θεό, εκεί!
Ορκίστηκα πως αν με σώσει, θα έκανα κάτι καλό!
Δεν ήξερα τι,
όμως εγώ ορκίστηκα, όπως και να είχε!
Πριν να το καταλάβω, ένα μάτσο δικά μας μαχητικά, εμφανίστηκε!
Σαν να έφτανε το ιππικό!
Καθάρισαν τον ουρανό, από τους Γερμανούς!
Και ορκίζομαι πως ήταν άγγελοι Κυρίου!
Εκέινα τ' αμερικανικά μαχητικά,
είχαν βαμμένες κόκκινες ουρές!
Ένα απο αυτά ήρθε και πέταξε δίπλα μου!
Κοίταξα προς το μέρος του, και δεν μπορούσα να το πιστέψω!
Ο πιλότος του,
ήταν έγχρωμος!
Με χαιρέτησε,
τον χαιρέτησα, πίσω!
Οι άντρες που πέθαναν εκείνη την 'μέρα,
ήταν σύζυγοι, ήταν πατεράδες!
Καλοί άντρες!
Πολύ καλύτεροι από εμένα!
Λοιπόν...
Τα μαζέψαμε για 'σένα, μαμά!
Αυτό είναι για εσένα, μαμά!
Τώρα, θα πρέπει...
Δεν μπορείς να έχεις ντούζιέρα, χωρίς παραβάν!
Που θα το βάλουμε αυτό, τώρα;
Ίσως εδώ, στο νερό;
Τώρα θα με βοηθήσεις,
να βρούμε που θα βάλουμε αυτό!
Εκεί μέσα; Μπορείς να το μυρίσεις!
Μαμάκα, ο θείος, σου φτιάχνει ένα ντουζ!
Βρε, παλιο-αγγελούδι!
Υποτίθεται, θα μου έλεγες αν ερχόταν!
Σκέφτηκα πως θα ήθελες λίγη ιδιωτικότητα,
όποτε θα θες, να παίρνεις το μπάνιο σου!
Πως σου φαίνεται;
Είναι υπέροχο!
Σ' ευχαριστώ!
Το λοιπόν...
θα φέρω λίγο νερό!
Μυρίζουν όμορφα, μωρό μου!
Τρώει με το ζόρι.
Κοιμάται με το ζόρι.
Δεν μπορεί να κάτσει ήρεμος.
Δεν μπορεί να πάρει μπρος.
Λες και βράζει μέσα του.
Λες και περιμένει κάτι.
Να περιμένει να συμβεί, ό,τι δεν συνέβη.
Άντε έλα! Το μπουκάλι δεν θα αδειάσει απο μόνο του!
Ήδη χάσαμε την 'μέρα!
Άραξε λίγο! Πώς είσαι;
Και εγώ θα χαιρόμουν, αν με έβλεπα!
Δεν κουράστηκες, γυναίκα;
Πρέπει να τον αφήσουμε να φύγει!
Δεν τον κρατάμε!
Μένει εδώ, για εμάς!
Κι αν θέλει όντως να μείνει;
Δεν θα είναι για πάντα έτσι τα πράγματα!
Με το που θα γειάνω,
θα φύγουμε, απ' εδώ!
Θα είμαστε, μια χαρά!
Κι εκείνος το ίδιο, αν θα έχει τον δικό του χώρο!
Θα είμαστε, μια χαρά;
Το εγγυώμαι αυτό!
-Το θυμάσαι, αυτό;
Ναι!
Ξέρεις, δεν θα 'πρεπε να στέκεσαι στο σπασμένο σου πόδι, όλη την ώρα!
Αν δεν το αφήσεις να γιατρευτεί,
δεν θα μπορέσεις να ξαναπερπατήσεις!
Γιατί να περπατήσω, αν δεν μπορώ να χορέψω;
Τι υπέροχη γυναίκα, που είσαι!
Ασημένιο αστέρι!
Διάολε!
Μην εντυπωσιάζεσαι τόσο! Μου το 'δωσαν επειδή ήμουν ηλίθιος!
Τι;
Σου λείπει καμια φορά, να είσαι εκεί;
Δεν εννοώ να δέχομαι πυρά,
αλλά, κάποιες φορές μου λείπει!
Ναι, κι εμένα!
Εκεί ήμουν, απελευθερωτής!
Κόσμος έβγαινε στους δρόμους, περιμένωντας μας!
Πετούσαν λουλούδια και μας ζητωκραυγάζανε!
Κι εδώ, είμαι ακόμη ένας αράπης που οργώνει με το άρωτρο!
Και κάποιους ανθρώπους, επίσης!
-Ναι, τους σκέφτομαι κάθε 'μέρα! -Είδα διάφορα μέρη του κόσμου!
Ιταλίδες, Αγγλίδες,
Κάποιες τριχωτές Ελληνίδες,
με τους μαλλιαρούς τους θάμνους!
Ναι, ήταν το κάτι άλλο!
Έχεις πάει με λευκή;
Να με πάρει, ο διάολος!
Πες μου!
Ο στρατός, μας χώριζε,
σε ξεχωριστούς κοιτώνες, σε ξεχωριστές προμήθειες αίματος,
σε ξεχωριστές τουαλέτες, ακόμα!
Όμως οι Ευρωπαίες, δεν είχαν κανένα πρόβλημα μαζί μας!
Μια 'μέρα ήμασταν στο Γουίμπορν,
και μια Αγγλίδα καθώς περπατούσε, μου έριξε μια μπάτσα στον κώλο!
Ούτε καν είχα σηκώσει τα μάτια μου να την δω!
Μου λέει, πως οι λευκοί στρατιώτες της είπαν,
πως είμαστε περισσότερο μαϊμούδες,
απ' ό,τι, άνθρωποι!
Και έψαχνε να βρεί την ουρά!
Συγγνώμη, που γελάω!
Κι έτσι, σε κάθε ευκαιρία που μας δινόταν,
δείχναμε, πόσο άνθρωποι είμαστε!
Και Γερμανίδες, επίσης, ε;
Το έχω ξαναδεί, αυτό το βλέμμα!
Πρέπει να ήταν ξεχωριστή!
Μα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, και τώρα βρίσκομαι εκεί που ανήκω!
Ακριβώς εκεί που πρέπει να είμαι!
Χαραμίζοντας, την ζωή μου!
-Θα σε γυρίσω πίσω σώο, Ρότζ! -Στηρίζομαι, σ' αυτό!
Έρχονται, από τ' αριστερά!
Φάγανε τον πίσω πυροβολητή!
Ρότζερ, έλα, μίλα μου!
Διάβολε!
Θα το ρυμουλκήσουμε αύριο, Χένρι!
Συγγνώμη!
Πήγε εννιάμιση, τώρα σηκώθηκες;
Εσυ δηλαδή θα κάθεσαι, ενώ τα αδέρφια σου θα δουλεύουν;
Τι σου συμβαίνει, γιέ μου;
Τι συμβαίνει;
Έχεις ένα γράμμα, από την Γερμανία!
Απο την Γερμανία.
Ποιός είναι ο Ρίσλ ή Ρές;
Είναι αντρικό ή γυναικείο όνομα;
Πώς το..;
Ρεσίλ ή Ρισίλ..
Πώς προφέρεται;
Κάποιο άτομο, που γνώριζα!
Που πας;
Θα γυρίσω!
Ρονζέλ!
Σου φαίνεται αστείο, ε; Να χύνεις την καρδάρα με το γάλα!
Ξέρεις τι λένε!
"Μην κλαίς για ό,τι συνέβη!"
Ναι, ειδικά όταν δεν είναι δικό σου!
Τι σου χρωστάω εδώ;
Πενήντα, εκατό δολάρια;
Πατσίσαμε!
-Δεν μιλάω, για λεφτά! -Τι ζητάς από 'μένα;
Τι σου συμβαίνει; Φέρσου σαν άντρας!
Μια χυμένη καρδάρα, και δεν είμαι άντρας;
Να 'σαι σίγουρος, πως δεν φέρεσαι, σαν να είσαι!
Έρχεσαι και φεύγεις, όποτε θες, και μετά εξαφανίζεσαι για 'μέρες!
Κι όταν είσαι εδώ, είσαι λιώμα!
Δεν θα απολογηθώ σε 'σένα!
Όσο είσαι σπίτι μου, και δουλεύεις στην φάρμα μου, θα το κάνεις!
Ω, να με συμπαθάτε, κύριε Αφεντικό!
Δεν φταίω εγώ που τα αγροτικά σας, κωλο-όνειρα δεν πραγματοποιούνται!
Δεν φταίω εγώ που πλημμύρισε το κωλο-βαμβάκι!
Ξέρεις ποιό είναι το πρόβλημα με 'σένα, Τζέιμι;
Δεν έχεις μάθει τι αξίζεις!
Δεν ξέρεις τι πρέπει να γνωρίζει ένας άντρας!
-Καλύτερα να ανοίξεις τα μάτια σου! -Σε τι;
Είσαι τόσο απασχολημένος, σαν τον Θεό τον ίδιο,
κοιτώντας τον εαυτό σου και την φάρμα,
που δεν έχεις δει καν, τη δυστυχία της γυναίκας σου!
Πρόσεχε, τι λες!
Αλλιώς, τι;
Ξέρεις κάτι, αδερφέ;
Φύγε, πήγαινε να γίνεις ό,τι άντρας θες να γίνεις!
Απλά, κάν' το κάπου αλλού!
Ωραία, θα κατεβώ στην πόλη!
Δεν εννοώ την πόλη!
Αύριο θα πάω στο Γκρίνβιλ, να δω ένα εκτροφείο!
Περιμένω να έχεις φύγει, όταν θα έχω γυρίσει!
Τι τρέχει με 'σένα;
Έπρεπε να δείς τα μούτρα σου!
Δεν ήταν αστείο!
Κι όμως φίλε μου, ήταν!
Είσαι, τρελάρας!
Δεν θα διαφωνήσω μ' αυτό!
Τι έκανες μέσα στην βροχή;
Δεν έχει σημασία!
Τι έχεις εσύ;
Ποιό ήταν το χειρότερο πράγμα που έκανες ποτέ;
Κάτι κακό!
Πραγματικά κακό, κι ενώ ήξερες πως κάποιος θα πληγωθεί,
το έκανες, παρ' όλα αυτά!
Το ότι άφησα αυτήν τη γυναίκα!
Να, πάρει!
Συγχαρητήρια, είσαι πατέρας!
Τον λένε Φράνζ!
Είναι καλό όνομα!
Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Θέλει να γυρίσω στην Γερμανία!
Μεγάλο ταξίδι!
Αρκετά μακρινό!
Ποιό είναι το δικό σου χειρότερο;
Εγώ, είμαι ένας άγιος!
Σίγουρα, είσαι!
"Δεν θα 'ρθείς σπίτι Μπίλ Μπέιλι;..
Δεν θα 'ρθείς σπίτι;..
Θρηνεί, όλη μέρα...
Θα μαγειρεύω, αγάπη μου..
Θα πληρώνω το νοίκι...
Ξέρω δεν φέρθηκα σωστά..."
Να πάρει! Σκύψε!
Λες, να μας είδαν;
Δεν ξέρω!
Φτάσαμε, λοιπόν!
Ναι!
Θα φύγω σύντομα, από την πόλη!
Ήθελα να σου ευχηθώ, καλή τύχη!
Σε θεωρώ, φίλο!
Θέλω, να το ξέρεις αυτό!
Ναι!
Κι εγώ το ίδιο!
Μπορεί να είσαι, ένας απο τους καλούς!
Πρόσεχε, τον εαυτό σου!
Ελπίζω να καταφέρεις να βρεθείς με τον γιό σου!
Και με την οικογένεια σου!
Να προσέχεις, εντάξει;
Κι εσύ!
Γειά σου, μαμά!
-Πεινάς; -Όχι!
Πού πήγαν, όλοι;
Στην εκκλησία!
Δώσε!
Και να 'τον
πάλι μεθυσμένος!
Χαίρετε, αγαπημένη οικογένεια!
Με ποιόν ήσουν στο φορτηγό;
Όταν σε πέτυχα πριν. Ποιός ήταν;
Ο Ρόνζελ Τζάκσον. Τι τον έχεις;
Θα μου πείς γιατί αυτός ο αράπης,
καθόταν στο μπροστινό κάθισμα,
σαν να είστε φιλαράκια;
Μπορεί να κάθεται, όπου θέλω! Τίποτε άλλο;
Κωλόπαιδο!
Δεν αξίζεις δεκάρα, το ξέρεις;
Το γνωρίζω, αυτό!
Ο κύριος Μεγάλος Ήρωας, ε;
Δεν είσαι τίποτα άλλο, παρά ένας κωλο-μεθύστακας!
Δώς μου, τα κλειδιά!
Απλά, φύγε!
Τον θες όλο για τον εαυτό σου, κοπελιά;
Κρίμα που είναι τόσο πιωμένος, και δεν μπορεί να αποδόσει!
Παρακαλώ;
Έχω δεί πως τον τριγυρίζεις!
Μπορεί ο Χένρι, να είναι κεφάλας αρκετά για να το καταλάβει,
αλλά εγώ, δεν είμαι!
Είδες κανένα γράμμα, μαμά;
Αυτό απο την Γερμανία;
Εντάξει, εντάξει! Περίμενε λίγο!
Μην πανικοβάλεσαι. Περίμενε, να γυρίσει ο πατέρας σου!
Ρονζέλ!
Γειά σου!
Θα μείνεις για δείπνο;
Όχι!
Πας κάπου;
Ναι, μάλλον θα πάω δυτικά!
Ένας φίλος από τον πόλεμο, μένει στο Λος Άντζελες!
Λος Άντζελες;
Τι εννοείς, Τζέιμι;
-Δεν σου είπε; -Ποιός να μου πει, και τι;
Ο Χένρι!
Μου ζήτησε, να φύγω!
Μάλλον αυτό είναι το καλύτερο!
Κι έτσι απλά, θα σηκωθείς να φύγεις;
Σκοπεύεις να αποχαιρετήσεις, έστω;
Φυσικά!
Το πρώτο λεωφορείο φεύγει μετά τις δύο!
Τα κορίτσια δεν τα σκέφτεσαι; Θα στεναχωρεθούν πολύ!
Δεν γίνεται να μείνω, Λώρα!
Δεν χρειάζεται να φύγεις, Τζέιμι!
Έλα, εδώ!
Έλα εδώ, μικρέ!
Πιάστε τον!
Κρατάτε τον, παιδιά!
Κοπάνα, τον αράπη!
Φέρτε τον, εδώ!
Φόρα παπούτσια, κι έλα μαζί μας!
-Θεέ μου! Λύσ' τε τον! -Βγάλε, τον σκασμό!
Το καλό που σου θέλω! Λύσ' τον, που να πάρει ο διάολος!
-Καλύτερα να ακούσεις, γιέ μου! -Δεν είμαι γιός σου!
Τώρα προτείνω ή να το χρησιμοποιήσεις αυτό,
ή να σημαδέψεις κάπου αλλού!
Αλλιώς καλύτερα να μας σκοτώσετε και τους δύο!
Προδίδεις το ίδιο σου το αίμα,
για χάρη ενός αράπη;
Εσύ, θα το κάνεις!
Έλα!
Φέρ' τε, τα αποδεικτικά στοιχεία!
Είναι, ένοχος!
Να τον σκοτώσουμε!
Έκανες σεξ, μ' αυτήν τη γυναίκα;
Τι σας νοιάζει εσάς μια γερμανίδα πόρνη;
Άυτές οι φρόιλαινς, οδήγησαν πολλά παλικάρια μας στο θάνατο!
Αν ο Ρονζέλ απ' εδώ,
κουτούπωσε καμία, εγώ το λέω, δικαιοσύνη!
Σκάσε εσύ, αραπολάγνε!
Και πως διάολο ξέρετε ότι ο Ρονζέλ, είναι ο πατέρας, τέλος πάντων;
Ας τον ρωτήσουμε!
Είσαι ο πατέρας αυτού εδώ, δε θα πώ παιδιού,
αυτού του μιάσματος;
Εμπρός, πες το!
Ναι!
Η ποινή για τα μιάσματα, είναι ο θάνατος!
Μπαμπά;
Όχι!
Δεν πρόκειται, να πυροβολήσει!
Δεν έχεις τα κότσια να σκοτώσεις κάποιον εξ επαφής!
Σωστά, γιέ μου;
Δεν θα σκοτώσεις τον ίδιο σου τον πατέρα!
Αν κάνεις ακόμη μια λάθος κίνηση,
τα παιδιά από εδώ, έχουν το ελεύθερο να σε σκοτώσουν!
Τι θα κάνουμε μαζί του;
Σου είπα, πως δεν πρόκειται να μιλήσει!
Έτσι δεν είναι, γιέ μου;
Αφήστε τον ελεύθερο!
Δεν είσαι ακριβώς σε θέση για να έχεις απαιτήσεις!
Ο αράπης, πρέπει να τιμωρηθεί!
Ας αφήσουμε τον γιό μου, να αποφασίσει με ποιόν τρόπο!
Εντάξει, τότε!
Τι θα είναι;
Έχεις το δικαίωμα της επιλογής!
Δεν θες να πεθάνει,
οπότε θα διαλέξεις την τιμωρία!
Όχι!
Την γλώσσα του;
Τα μάτια του;
Ή τα αρχίδια του;
Διάλεξε!
Διάλεξε, διάβολε!
Την γλώσσα του!
"Αλληλούια!
Όταν αφήνω κάτω,
Όλα μου τα βάρη!
Δόξα, δόξα!
Αλληλούια!
Όχι, Θεέ μου!
Φέρτε μια σκάλα!
Όλα θα πάνε καλά!
Σε κρατάω!
Κράτα ίσια τα πόδια του!
Ω, Θεέ μου!
Θα πάω να βρω,
Την αγαπημένη μου, μητέρα!
Όταν αφήνω κάτω,
Όλα μου τα βάρη!
Τον κρατάω!
Πάρε ανάσες!
Κράτα ψηλά το φως, Μάρλον!
Το μωρό μου!
Κράτησα τον παλμό του στην παλάμη μου!
Το αγόρι μου!
Θυμάμαι κάθε του χτύπο!
Ήταν ζεστός και ζωντανός!
Τον ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά.
Μπαμπά!
Είναι αυτό ακριβώς που δείχνει!
Έπιασαν τον Ρονζέλ!
Ήταν πάρα πολλοί!
Τι του συνέβη, Τζέιμι;
Ήταν τόσοι πολλοί!
Δεν μπορούσα να τους σταματήσω!
Τι του έκαναν; Είναι ζωντανός;
Με ανάγκασαν να διαλέξω!
Να διαλέξεις, τι;
Ξύπνα!
Θέλω να σιγουρευτώ, ότι σε κοίταξα στα μάτια!
Σας είμαι υπόχρεος, κύριε!
Θα σας δω σε μερικές 'μέρες!
Ο πατέρας σου!
Πέθανε, χθες βράδυ!
Πώς;
Στον ύπνο του! Ήρεμος!
Χάπ!
Χένρι, μη!
Δεν είναι δικό μου το φταίξιμο για ό,τι συνέβη.
Το προειδοποιήσα το αγόρι! Τους προειδοποίησα και τους δυο!
Μπορείς να περιμένεις λίγο, Χάπ;
Πρέπει να βάλουμε μέσα το φέρετρο!
Χάπ;
Το εκτιμώ!
Γιατί δεν φέρνεις και τ' αγόρια σου;
Τ' αγόρια μου, δεν κατεβαίνουν απ' την καρότσα!
Εντάξει!
"Κάθε άντρας που γεννιέται, έχει μικρή ζωή αλλά μεγάλα προβλήματα.
Έρχεται εμπρός σαν λουλούδι, και κάποιος το κόβει.
Φέυγει σαν σκιά, και δεν συνεχίζει άλλο.
Και όπως ανοίγει τα μάτια,
φέρνει την κρίση του με εσένα.
Ποιός μπορεί να φέρει κάτι καθαρό, απο μέρος βρώμικο;
Ουδείς!
Για ένα δέντρο πάντα υπάρχει ελπίδα,
αν κοπεί, να φυτρώσει ξανά.
Όμως οι άντρες, πεθαίνουν!
Και όπως το νερό που φεύγει από την θάλασσα στεγνώνει,
έτσι κι οι άντρες που ξαπλώνουν, και δεν σηκώνονται ξανά.
Μέχρι να πάψουν οι Ουρανοί, δεν θα σηκωθούν ξανά.
Δε θα αναστηθούν, από τον ύπνο τους.
Αμήν!
Εντάξει, λοιπόν!
Ξεκινάμε, αδερφέ μου!
Φλόρενς!
Δώσε αυτό στον Ρονζέλ!
Αν τον δείς!
Τζέιμι!
Ο εφιάλτης μου, ήταν πάντα ο ίδιος.
Πρώτα, είμαι σ' ένα άρμα φορώντας κράνος,
Και μετά σε μια καρότσα μ' ένα σακί στο κεφάλι.
Ουρλιάζω τόσο, που τα χείλη μου είναι έτοιμα να σκιστούν.
Άλλα δεν οφελέι πουθενά.
Θέλω να πιστεύω, ότι ο πρόωρος θάνατος του πατέρα μου,
έφερε λίγη ηρεμία στους Τζάκσον!
Αν και πρέπει να το παραδεχθώ, πως σε 'μένα δεν έφερε καμία.
Όπως και όλη η πίστη μου, πως με κάποιο θαύμα,
ο φίλος μου θα έβρισκε την ευτυχία.
Θα 'πρεπε η ιστορία μου, να τελειώνει έτσι;
Σιωπηλός και νικημένος;
Με καταπίεση, φόβο και παραμόρφωση;
Θα έπρεπε να είναι κάποιος πολύ δυνατός,
για να τα ξεπεράσει όλα αυτά.
Θα έπρεπε να διώξω από μέσα μου την αυτολύπηση,
και να ταξιδέψω κουβαλώντας μαζί μου,
την κάρτα που έγραφε, "μουγγός".
Και τελικά,
θα έπρεπε να διασχίσω τον Ατλαντικό, ξανά!
Αυτή τη φόρα, όχι λόγω πολέμου.
Αλλά, λόγω αγάπης.
Μαμά;
Και κάπως έτσι τέλειωσα, μ' αυτό.
Με αγάπη!
Μετάφραση και επιμέλεια : Μερακλής